ZAPRASZAMY NA ZAWODY PŁYWACKIE ORGANIZOWANE PRZEZ KLUB TMKS CHAMPIONS TORUŃ ORAZ PARTNERA ZAWODÓW PIRANIE OSIELSKO. ZAWODY ODBĘDĄ SIĘ W TORUNIU 14.12.2019
WIĘCEJ INFORMACJI >kliknij tutaj<< (otwiera się na nowej zakładce)">>>kliknij tutaj<<
ZGŁOSZENIA: SŁAWEKPREDKI@GMAIL.COM
ABC żywienia dzieci, czyli dlaczego jedzenie jest najważniejsze?Odżywianie jest rozumiane jako przyjmowanie pokarmu w celu zaspokojenia podstawowej potrzeby fizjologicznej każdego żywego organizmu, niezależnie od innych potrzeb.
Żywienie dzieci jest szczególnie ważne z perspektywy rozwojowej – organizm młodego człowieka potrzebuje energii nie tylko w celu podtrzymania funkcji biologicznych.
W okresie wzrostu i rozwoju ważne jest dostarczenie energii, czyli paliwa, które zapewni składniki do wzrostu tkanek – nerwowej, mięśniowej, czy kostnej. Od czwartego do dziesiątego roku życia notuje się mniej więcej stałe przyrosty masy ciała w granicach 2,3 – 2,7 kg rocznie oraz 8-10 cm wzrostu. Po tym okresie życia obserwuje się wolniejszy, ale stały przyrost masy ciała.
Przebieg wzrostu i przyrostu masy działa w okresie wzrostowym jest cechą indywidualną – często obserwuje się duże zróżnicowanie w rozwoju poszczególnych cech fizycznych dzieci. Niektóre rosną szybciej, szybciej też zwiększają masę ciała, u jednych jest to proces stały u innych obserwuje się tzw. skok wzrostowy – zróżnicowanie takie jest zupełnie naturalne i jest spowodowane cechami genetycznymi.
Głównym czynnikiem jednak odpowiedzialnym za ujawnianie się korzystnych cech rozwoju fizycznego dziecka jest właśnie prawidłowe, racjonalne żywienie. Prawidłowe żywienie spowodowało uogólnione przyspieszenie tempa rozwoju w populacji dziecięcej. Współcześnie dzieci są kilkanaście centymetrów wyższe i kilka kilogramów cięższe niż ich rówieśnicy sprzed stu lat.
Przedszkole i pierwsze lata szkoły – z czym to się je?
Żywienie dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym dotyczy populacji szczególnie zagrożonej nieprawidłowym żywieniem. Niedożywienie nie musi wcale oznaczać dziecka wyraźnie wychudzonego, czy zagłodzonego. Paradoksalnie częściej jest to związane z niedożywieniem jakościowym, a więc występowaniem niedoborów pokarmowych, np. niedostateczną podażą białka, czy składników mineralnych w diecie. Największym 2 niebezpieczeństwem niedożywienia jakościowego jest spowolnienie lub zahamowanie wzrostu i rozwoju dziecka.
Dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym nie są pod stałą kontrolą jednego opiekuna, stąd tak ważne jest kształtowanie dobrych nawyków żywieniowych od jak najwcześniejszego etapu życia.
Dzienne spożycie energii dla dzieci w wieku przedszkolnym (4-6 lat) to około 1400 – 1700 kcal na dobę. Białko powinno pokrywać 12% zapotrzebowania energetycznego (w tym 60% białka pochodzenia zwierzęcego – mleko, jaja oraz mięso), tłuszcz około 30%, węglowodany zaś około 56-58%. Określenie zapotrzebowania na białko po dziesiątym roku życia jest nieco trudniejsze, ponieważ dotyczy wzmożonego wzrostu organizmu. Zazwyczaj określa się orientacyjną ilość białka jako niewiele poniżej 1g/kg m.c. (dla dziecka ważącego 40 kg jest to więc niecałe 40 g białka). Zawsze należy pamiętać o zachowaniu odpowiednich proporcji białka zwierzęcego (2/3) do białka roślinnego (1/3).
Wilczy głód czy wilczy apetyt?
Spożywanie pokarmu jest warunkiem istnienia każdego żywego organizmu, mechanizmami regulującymi odżywianie są głód i sytość. Ośrodek kierowania zarówno odczuwaniem głodu, jak i sytości znajduje się w mózgu, konkretnie w podwzgórzu. Głód jest związany z tzw. ilościowym aspektem odżywiania. Apetyt zaś to jakościowy aspekt regulacji odżywiania, jest bardziej związany z odczuwaniem przyjemności z jedzenia, z zachowaniami społecznymi związanymi z odżywianiem.
Apetyt określany jest jako łaknienie danego pokarmu, stymulowane odczuwaniem głodu i hamowane odczuwaniem sytości. Co ciekawe, głód i apetyt niekoniecznie muszą występować równocześnie – można odczuwać głód i jednocześnie nie mieć apetytu na dany produkt spożywczy, lub odwrotnie – mieć apetyt, nie odczuwając przy tym głodu. Obydwie sytuacje są potencjalnym zagrożeniem z żywieniowego punktu widzenia, lecz tylko wtedy, gdy występują nadmiernie często. Mogą bowiem prowadzić do zaburzeń łaknienia i w konsekwencji do niedoboru masy ciała, bądź nadmiernego gromadzenia się tkanki tłuszczowej.
Na odczuwanie głodu rodzice nie mają wpływu, inaczej jest jednak z apetytem. Dzieci uczone poprzez modelowanie, czyli proste naśladownictwo wybierają tzw. pokarmy preferencyjne, a więc głównie takie, które chętnie spożywane były przez członków rodziny. Bardzo ważne jest zatem to, Drodzy Rodzice, co znajduje się na stole podczas wspólnego obiadu 3 czy kolacji. Naukowo określane jest to jako wyuczone reakcje warunkowe, czyli nabyte preferencje i awersje smakowe. Powstają one i zmieniają się pod wpływem indywidualnych doświadczeń jednostki. Istotny jest również fakt, że takie nabyte preferencje żywieniowe nie są stałe, jeżeli więc dziecko ma szczególne upodobanie do pokarmów nieszczególnie odpowiednich, pozostaje duże prawdopodobieństwo na zmianę nawyków na lepsze. Nie dotyczy to tylko dzieci, najbardziej korzystne są te zmiany, które dotyczą całej rodziny… Zasady dobrego, prawidłowego odżywiania dotyczą wszystkich dzieci, nie szkodzą też bynajmniej rodzicom, a to właśnie Państwo są modelami dla dziecka. Jeśli rodzice odżywiają się prawidłowo, są aktywni fizycznie, dbają o odpowiednio zbilansowane posiłki, mało tego, jeśli rodzice czerpią przyjemność z dobrej diety to dziecko automatycznie przejmuje te nawyki. Terminem, którym określamy takie zachowania jest modelowanie, a to właśnie następuje, gdy dzieci przejmują zachowania żywieniowe od rodziców.
Wybór prozdrowotnych produktów nie ogranicza się do rozróżnienia pomiędzy skrajnościami – otrębami a płatkami czekoladowymi. Ważne w roli rodzica jest poznanie jakości produktów spożywczych, ich roli biologicznej, a także odpowiednie rozróżnianie produktów ważnych w prawidłowej diecie, od tych pseudo-odżywczych, które dostarczają dzieciom tylko energii, potocznie znanej pod nazwą „pustych kalorii”. W dalszych częściach tego cyklu podpowiemy jak rozróżniać takie produkty, a także odpowiednio komponować dietę małego sportowca.
Dlaczego tak istotne jest prawidłowe żywienie dzieci uprawiających sport?
Wiek rozwojowy wiąże się ze wzmożonym wzrostem całego organizmu, dodatkowo u dzieci przejawiających wzmożoną aktywność fizyczną kwestie odżywiania stają się pierwszoplanowe. Energia potrzebna do funkcjonowania, wzrostu, rozwoju, aktywności jest niezwykle ważna, ale nie jest to rzeczą najważniejszą w diecie aktywnego dziecka. Ważniejszy jest skład posiłku, czyli substancje, z jakich nasze dziecko buduje swój organizm. Odpowiedzialność za dobre odżywianie jest kwestią, która jest prawie całkowicie zależna od rodziców.
Prawidłowe nawyki żywieniowe są niezwykle ważne w każdym wieku, szczególnie dla dzieci w wieku rozwojowym, osób starszych i kobiet ciężarnych. Dodatkowy nacisk należy położyć na prawidłowe nawyki żywieniowe młodych sportowców, powody dla których odżywianie jest tak ważne dla aktywnych dzieci omówione zostaną w następnym odcinku cyklu.
Dekalog prawidłowego żywienia dzieci wg. Piramidy zdrowego żywienia
Krótka porada w formie videoblogu – może się przydać . Video poniżej.
Jest nam niezmiernie miło oddać w Wasze ręce wydaje nam się jeden z pierwszych w Polsce systemów ZAWODNICZO RANKINGOWYCH dla naszych młodych pływaków. Co znajdziecie na nszym nowym portalu?!
Oto najważniejsze użyteczności:
#
# adminstracja własnymi rekordami i osiągnięciami
# czytanie informacji, porad i newsów ze świata pływackiego
# śledzenie wydarzeń sportowych w których biorą udział nasi klubowicze
Dla zalogowanych użytkowników menu główne rozszerza się o wiele opcji.
W menu głównym znajdziecie:
– Dynamiczne listy zawodników z podziałem na kategorie wiekowe
– Tabele z rekordami życiowymi i rekordami klubu.
– Terminarze, podsumowania minionych zawodów sportowych, wyniki i informacje trenerskie
– Informacje dot. najbliższych zawodów.
– oczywiście filmy, galerie zdjęć i dane kontaktowe.
To jednak nie wszystko najważniejsze są profile zawodnicze.
W ramach własnego konta będziecie mogli:
To wspaniała zabawa i narzędzie które będzie pomagało zawodnikom być lepszym sportowcem, czerpiąc z tego sporą dawkę radości i motywacji.
Zapraszamy!
Trener pływania, dyplomowany nauczyciel wychowania fizycznego, ratownik WOPR. Znaczące sukcesy sportowe to: zdobywane medale mistrzostw Polski w kategoriach wiekowych 12,13,14,15,16,17 lat, tytuły mistrza Polski Seniorów oraz Mistrza Europy w kategorii „Masters” w roku 2003.
Reprezentowanie kraju na zawodach międzynarodowych (Mistrzostwa Europy Juniorów, Mistrzostwa Europy Seniorów oraz zawodach z cyklu Pucharu Świata). W roku 1995 Rekordzista Polski na dystansie 100m, 200m, 400m stylem zmiennym w kategorii wiekowej 17-latków. Członek Kadry Narodowej Juniorów w latach (1991-1996), członek Kadry Narodowej Seniorów w latach (1997-2001), członek Polskiej Kadry Olimpijskiej ”A” w Pływaniu na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie. Mistrz Polski i Rekordzista Polski „Masters” w kategorii A(25-29 lat), B(30-34 lat), C(35-39 lat).
Szczególne osiągnięcia trenowanych zawodników na szczeblu miasta, województwa i ogólnopolskim to: medale Mistrzostw Polski w kat. Juniora 13,14,15,16 letnich, medale Mistrzostw Okręgu we wszystkich kategoriach wiekowych oraz medale zdobywane podczas reprezentowania kraju na licznych zawodach Międzynarodowych. Ponad to trenowani zawodnicy są powoływani do Kadry Narodowej Juniorów oraz Kadry Wojewódzkiej Juniorów oraz Młodzików.
Absolwentka AWF i S w Gdańsku, obecnie studiuję dodatkowo Pedagogikę Przedszkolną i Wczesnoszkolną na UMK w Toruniu. W pracy daje z siebie wszystko, a zadowolenie uczniów jest motywacją do poszerzania wiedzy, dalszej pracy i samodoskonalenia.
Od kilku lat wyjeżdżam na obozy i kolonie jako opiekun, fakt choć to trudna praca, chętnie poświęcam na to czas.Sport zawsze towarzyszył mi w codziennym życiu od zawsze byłam aktywna i nie wyobrażam sobie innego trybu życia, dlatego staram się zarażać moich podopiecznych pasją do aktywnego spędzania wolnego czasu i czerpania z tego przyjemności.
Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach na kierunku wychowanie fizyczne, instruktor pływania i Fitness. Sędzia pływania klasy II oraz Ratownik WOPR.
Pływanie jest moją pasją i sposobem na życie. Nieustannie doskonalę swoje umiejętności i wiedzę na szkoleniach i konwencjach. Na zajęciach staram się wprowadzać wyjątkową, wesołą atmosferę a najważniejsze jest dla mnie dobre samopoczucie i zadowolenie ćwiczących. Czekam na Was na zajęciach!
System szkolenia, którym się posługujemy w pracy, pozwala na wykształcenie umiejętności pływackich bez względu na początkowy stopień zaawansowania. Zróżnicowanie w grupach przeprowadzane jest nie tylko pod względem umiejętności, ale również wieku. Rozpoczęcie nauki na odpowiednio dobranym poziomie wpływa na szybkość i swobodę zapamiętania nie zawsze łatwych ruchów pływackich. Wyznajemy zasadę: „W Akademii Pływania CHAMPIONS nauczymy pływać każdego”.
Zapraszamy do kontaktu mailowego lub telefonicznego.
A jeśli chcesz zobaczyć małą zajawkę naszego klubu kliknij play i obejrzyj film.
Pływanie to specyficzny i trudny sport. Uczy ciężkiej pracy, systematyczności, wytrwałości i uporu. Ponieważ jest to sport indywidualny, do tego taki, w którym występuje niezwykle silna rywalizacja, aby odnieść sukces trzeba umieć radzić sobie ze stresem, umieć zachowywać równowagę emocjonalną i potrafić działac pod presja.
Jak się jednak okazuje, czasami to nie rywal, czy trener jest tym, kto wywiera na zawodnika największą presję. To rodzice, emocjonalnie z dzieckiem związani, wydają się być ta siłą, która może zawodnika zniszczyć, o ile nie zostanie właściwie ukierunkowana i potraktowana
DIAGNOZA
Pływanie, jako sport zawodniczy może być wyjątkowo trudne i dla dzieci, i dla rodziców, zwłaszcza, gdy sami nie byli osobami uprawiającymi sport wyczynowo. Najczęściej dzieje si´ tak, ˝e rodzice angażują si´ w uprawiana przez dziecko dyscyplin´ i wszystko, co jest z nią związane, tak bardzo, że czasem trudno im zachować dystans, odsunąć emocje na bok i spojrzeć na całą sytuację´ obiektywnie. Przecie˝ oni zawsze pomagali swemu dziecku – w przedszkolu, szkole, domu. Naturalna, więc koleją rzeczy sportowy aspekt zaangażowania dziecka także staje si´ jednym z elementów tej całościowej rodzicielskiej opieki i troski. Choć trudno zarzucać rodzicom, iż ich opiekuńczość w tym względzie jest z zasady za, to jednak prawda jest taka,
i postępując zgodnie ze swymi rodzicielskimi instynktami dużo częściej krzywdzą dziecko a nie mu pomagają. Jak wykazują badania, emocjonalne zaangażowanie rodziców może powodować wiele szkód, a problemem największym jest wywoływanie w młodym zawodniku emocjonalnego stresu, który, może mieć negatywny wpływ na jego sportowe wyniki. Jak dowodzą badania, taka sytuacja często, niestety, doprowadza do przedwczesnego zakończenia kariery. Rodzice często pozostają bezradni wobec swojej miłości do dziecka. To z niej, a także własnych ambicji wynika emocjonalne zaangażowanie w uprawiana przez dziecko dyscyplin´ i przenosi si´ na syna, czy córki´, które odbierają zachowanie rodziców jak presję´ wywierana na siebie
w celu osiągania coraz lepszych wyników. Zachowanie obiektywizmu
i oddzielenie uczuć i emocji od racjonalnego myślenia, a w konsekwencji racjonalnego zachowania wobec własnego dziecka jest bardzo trudne, ale nie jest niemożliwe. Warto opanować niezwykle trudna sztuki właściwego
i skierowanego na dobro młodego zawodnika postpowania – dawania sobie rady w skomplikowanym Świecie wyczynowego sportu, oczywiście, gdy jest to Świat naszego syna lub córki.
Z myślą o przyszłości naszych najmłodszych przedstawiamy obszerny zestaw rad dla członków KOR.
1
Nie skupiaj się tylko i wyłącznie na wynikach osiąganych przez dziecko.
Chwal je za ciężka i dobrze wykonana prac´ a nie tylko za wyniki.
2
Podkreślaj zalety pływania, jako sportu – wszechstronny rozwój, umiejętność opanowania wszystkich technik i stylów pływackich. Radość
z przebywania w fajnej grupie rówieśniczej. W ˝żadnym przypadku nie dawaj dziecku odczuć, że pływanie powinno być w jego ˝życiu czymś ważniejszym niż np. nauka lub rodzina.
3
Zawsze z uwaga słuchaj tego, co dziecko ma ci do powiedzenia. Nie lekceważ problemów, nawet najdrobniejszych, z którymi si´ do ciebie zwraca. Pytaj, co go steruje, z czym sobie nie radzi, jak układają si´ jego kontakty
z trenerem i rówieśnikami.
4
Nie uzależniaj dziecka od siebie, zostaw mu miejsce na samodzielność. Dotyczy to zarówno podejmowania decyzji, jak i np. pakowania plecaka na zajęcia sportowe, a czasami samodzielnych wyjazdów i powrotów z pływalni. Powierzaj swojemu dziecku zadania i obowiązki, które w swoim czasie wpłyną na jego pewność siebie i niezależność.
5
Nie stresuj dziecka dodatkowo swoja nieustanna obecnością na pływalni. Niestety, niektórzy rodzice nie mogą zaprzestać ciągłego kontrolowania swojej pociechy. Całymi godzinami przesiadują na pływalni, czasem ze stoperem
w ręku, a w domu bez końca analizują ostatni trening, komentują wyniki rywali
i obmyślają plany ich pokonania. Niech pływanie nie będzie jedynym tematem w waszym domu. Jest jeszcze tyle innych spraw, którymi może interesować się wasze dziecko – np. kino, film, języki obce, czy muzyka.
6
Podkreślaj istotne elementy sportowego współzawodnictwa: etykę, rozwój osobisty, odpowiedzialności i pozytywne nastawienie do innych. Nie dopuść, aby w jakikolwiek sposób trening i współzawodnictwo sportowe stały się negatywnym doświadczeniem dla ciebie lub twojego dziecka.
7
Pracuj nad sobą. Musisz wydorośleć i najpierw sam siebie przekonać, że twoje dziecko może pływać, ale ma prawo także ze sportu wyczynowego zrezygnować. To ma być jego suwerenna decyzja, bo to mały, ale osobny człowiek. Nie możesz go za to krytykować.
8
Nie krytykuj, przynajmniej przy dziecku, decyzji trenera, nie podważaj jego autorytetu, nie wtrącaj si´ do planów i strategii trenerskiej. Nie baw się
w poprawianie techniki pływackiej, jeżeli nie jesteś profesjonalista.
9
Zawsze służ dziecku pomocą. Wspieraj je psychicznie, zwłaszcza wtedy, gdy przeżywa kłopoty, np., gdy od dłuższego czasu nie poprawia życiówek, nie odnosi sukcesów, przegrywa z kolegami. Pamiętaj, iż właśnie wtedy oczekuje od ciebie największego wsparcia. Karanie, czy manifestowanie obojętności nie spowoduje, że będzie pływać lepiej, natomiast z pewnością straci do ciebie zaufanie. Zawiedziesz je, jako rodzic. Właśnie w momentach trudnych dziecko najbardziej oczekuje dowartościowania, nie krytykuj, więc jego słabych rezultatów.
10
Nie wyolbrzymiaj zanadto sukcesów dziecka. Wiadomo, że się z nich cieszysz, ale niekoniecznie musisz przekonywać, że są one najważniejsze
w życiu i tak znaczące, że czynią z twojej pociechy gwiazdy.
11
Kochaj dziecko tak samo niezależnie od tego, czy wygrywa, czy przegrywa.
12
Po ważnych startach nie pytaj wyłącznie o to, czy dziecko wygrało. Pytaj o jego samopoczucie, o to, jak się bawiło, jaka była atmosfera. Daj dziecku odczuć, że zależy ci na nim i jego samopoczuciu a nieosiągniętym wyniku.
13
Nie wzbudzaj w dziecku poczucia winy. Ono wcale nie jest zobowiązane do rewanżowania się za twoje poświecenia.
14
Bądź szczery. Jeżeli dostrzegasz błędy w postępowaniu twojego dziecka, omów z nim to. Ucz je odpowiedzialności za swoje czyny, za sukcesy i za porażki. Nie krytykuj i nie dopuszczaj do krytykowania rywali lub okoliczności zewnętrznych. Podkreślaj, że wszyscy mieli takie same warunki.
15
Nie zmuszaj dziecka do dodatkowych treningów, jeżeli tego nie chce, lub nie potrzebuje i nie ingeruj w konstrukcję treningu opracowaną przez trenera.
16
Ciesz się razem z dzieckiem z najdrobniejszych sukcesów. Podkreślaj, że sport kształtuje jego charakter. Nie przekonuj, że kiedy będzie wielkim mistrzem. Staraj się, by po prostu czerpało radość z tego, co robi, bez rozdymania nadmiernych ambicji.
17
Namawiaj dziecko do uprawiania innych sportów, aktywności fizycznej, poznawania nowych ludzi, nawiązywania przyjaźni. Nie pozwalaj dziecku koncentrować się wyłącznie na pływaniu.
18
Jeżeli rozmawiasz z dzieckiem o pływaniu, analizuj jego postępy. Nigdy nie porównuj jego osiągnieć do osiągnieć innych, zwłaszcza kolegów. Nie wzbudzaj w dziecku poczucia zazdrości czy zaświeci w stosunku do rywali. Ucz szacunku dla przeciwnika.
19
Przed treningiem, czy ważnym startem motywuj dziecko wyłącznie pozytywnie. Nie bądź złośliwy, czy protekcjonalny. Przypomnij, że jutro też jest dzień i niezależnie od wszystkiego świat się nie zawali.
20
W domu nie rozpoczynaj rozmów o pływaniu pierwszy. Pamiętaj, że twoje dziecko zawsze powinno być dla ciebie ważniejsze niż uprawiana przez nie dyscyplina.
21
Jeżeli twoje dziecko przegra, daj mu chwil´ spokoju. Gdy wychodzi z basenu, poklep je, powiedz coś motywującego. Nie zmuszaj do rozmowy na temat wyścigu zaraz po nieudanym starcie.
22
Ufaj swojemu dziecku. Nie podchodź z podejrzliwością do wszystkich jego skarg. Jeżeli narzeka, że coś je boli, podejdź do tego poważnie i skontroluj u lekarza. Nie zmuszaj do podjęcia na trening, jeżeli z jakichś powodów zdecydowanie odmawia. Postaraj się wtedy z nim porozmawiać.
23
Pamiętaj, że twoje dziecko musi uczyć się samodzielności i radzenia sobie ze stresem. Nie musisz być na każdych zawodach. Twoje dziecko musi widzieć, ˝e masz swoje sprawy, a pływanie nie jest jedyna wartości w waszym ˝życiu. Jeżeli już jesteś na zawodach, pokazuj dziecku pogodna twarz. Nie daj po sobie poznać, jak bardzo się denerwujesz, nie pokazuj negatywnych emocji. Bądź pogodny i spokojny. Z humorem rozmawiaj o czekającym dziecko wyścigu. Nie wchodź w skórę trenera, nie osadzaj, nie wtrącaj się do strategii wyścigu, nie poprawiaj techniki. Trzymaj nerwy i emocje na wodzy. Po prostu bądź rodzicem.
24
Utrzymuj stały kontakt z trenerem twojego dziecka. Nie komentuj przy dziecku jego decyzji, ale bądź czujny. Upewnij się, że trener jest fachowcem, ma pozytywne nastawienie, lubi dzieci i nie wywiera na nie zbyt dużej presji. Upewnij się także, że przestrzega etyki, uczy zasad zdrowej i uczciwej rywalizacji, kontroluje sytuację ´ w grupie treningowej. Sprawdź, czy nie jest zbyt mocno nastawiony na wyniki i czy nie zmusza dzieci do nadmiernego,
w stosunku do wieku, wysiłku. Regularnie rozmawiaj z trenerem na temat postępów dziecka, jego rozwoju i najbliższych celów. Konsultuj z nim sprawy, które wywojują twój niepokój. Pomóż mu zrozumieć charakter i osobowość twojego dziecka.
25
Nie realizuj własnych, niespełnionych ambicji kosztem swojego dziecka.
26
Nie pozwól, by pływanie uprawiane przez jedno z twoich dzieci zdominowało dom. Pamiętaj o zainteresowaniach innych członków rodziny. Nie dopuść do ignorowania problemów i spraw twoich pozostałych dzieci.
Uzyskanie najlepszych wyników w czasie zawodów wymaga oprócz wielu innych zabiegów właściwego żywienia przed, w czasie trwania i po zawodach. Zawody wyjazdowe utrudniają te zadania, lecz zawodnicy poważnie traktujący swoją karierę wcześniej przygotują odpowiednie żywienie i napoje. Cele w trakcie trwania zawodów są następujące:
1) Wypełnienie mięśni w ciągu dni poprzedzających start w zawodach, tak by jej starczyło
aż do ich zakończenia.
2) Spożywanie odpowiednich posiłków przed startem,
3) Właściwy plan uzupełniania płynów, w czasie i po konkurencji,
4) W konkurencjach wytrzymałościowych spożywanie dodatkowych węglowodanów
w późniejszej części konkurencji,
5) Odpowiednie posiłki ułatwiające odpoczynek, zwłaszcza w zawodach trwających kilka dni
i wymagających wielu startów.
Złota zasada numer jeden.
Wypełnij się pożywienie węglowodanowym przed zawodami.
Wypełnienie jest kluczowym elementem bezpośredniego przygotowania do zawodów, ponieważ zmęczenie w większości dyscyplin jest związane z wyczerpaniem zapasów energetycznych w mięśniu – zwłaszcza glikogenu. Wypełnienie węglowodanami jest dzisiaj
powszechnie używanym stwierdzeniem przez zawodników do określenia procesu odnawiania zasobów glikogenu w mięśniach przed zawodami. Niestety praktyka często nie idzie w parze z teorią, i obserwujemy zawodników objadających się przed zawodami niekoniecznie wartościowymi potrawami. Można w ten sposób spowodować poczucie ociężałości
i dyskomfortu. Aby tego uniknąć spróbujcie zastosować się do następujących rad:
– Wypełnienie węglowodanami powinno stać się częścią twojej diety. Należy je zacząć około 24 – 36 godzin przed startem. Celem jest przyjęcie około 7 – 10 gramów węglowodanów na kilogram ciała ( np. 500 – 700 gramów).
– Upewnij się, czy to, co, co jesz jest rzeczywiście pożywienie wysokowęglowodanowym. Niektórzy mylą śmieciowe jedzenie (junk food) lub wysokotłuszczowe z dobrymi wysoko węglowodanowymi potrawami.
– Zorganizuj swój trening tak, aby pozwolić mięśniom na odtworzenie zapasów węglowodanów. Wymaga to ostrożnego planowania treningu, tak by dzień lub dwa przed zawodami wykonać lekkie treningi.
Rady dla sportów wytrzymałościowych:
– Skup się na ostatnim tygodniu przed zawodami. Zwykle wtedy zaczyna się odpuszczanie. Do tej pory spożywaj normalne posiłki. Nie ma potrzeby opróżniania mięśni
z węglowodanów jedząc nisko węglowodanowe posiłki.
– Trzy dni przed zawodami zmaksymalizuj ilość węglowodanów mięśniowych zmniejszając objętość treningową i zwiększając pobór węglowodanów.
– Na pewno chcesz przystąpić do zawodów lekki i nieprzejedzony. Dlatego posiłki powinny być zwarte i niskobłonnikowe. Zwłaszcza w ostatnich 24 godzinach wybieraj białe wysoko węglowodanowe przekąski, używaj więcej cukru i słodkości, możesz stosować odżywki węglowodanowe w proszku.
Złota zasada numer dwa:
Przed startem zjadaj wypróbowany posiłek węglowodanowy. Posiłek taki może spowodować wypełnienie mięśni energią i nawodnienie organizmu. Dzisiaj, prawie każdy zawodnik wie już, że typowy schabowy z frytkami, jest ciężkostrawny, tłusty i staromodny. Wysoko węglowodanowe posiłki ubogie w tłuszcz są najlepszym rozwiązaniem przed startem. Czasami możesz zastosować posiłek węglowodanowy znany ci z codziennej diety. Na przykład przed porannym blokiem możesz zastosować swoje codzienne śniadanie z małymi zmianami. Przed blokiem popołudniowym można zastosować którąś z potraw opisanych poniżej (na ciepło). Powinno się ten posiłek spożyć 3 – 4 godziny przed zawodami.
W pewnych sytuacjach na przykład przed startem porannym możesz spożyć mały posiłek 1 – 2 godzin przed startem. Poniższa lista ukazuje niektóre węglowodanowe, niskotłuszczowe posiłki doskonałe przed zawodami. Jeśli masz przed startem nudności powinieneś ograniczyć w diecie startowej ilość spożywanego błonnika. Posiłki te zwykle są płynne, co ma wiele zalet: są łatwe w przygotowaniu, dodatkowo nawadniają organizm, można jeść szybko przygotować, co jest bardzo ważne w napiętym programie dnia na zawodach, nie powodują również problemów żołądkowych, tak powszechnych w trakcie zawodów.
Potrawy do przygotowywania w czasie zawodów:
– Płatki kukurydziane z chudym mlekiem.
– Słodkie bułki z dżemem lub mlekiem.
– Puszkowane spaghetti.
– Makarony z niskotłuszczowymi sosami.
– Ciasta z syropem, jogurtem lub lodami.
– Świeże, puszkowane owoce.
– Ryż z sosami niskotłuszczowymi.
Złota zasada numer trzy:
Pij przed, w trakcie i po zawodach.
Odwodnienie postępuje bardzo powoli i niepostrzeżenie. Zanim zauważysz pierwsze efekty, może zmniejszyć możliwości wysiłkowe organizmu zawodnika, obniżają się również zdolność skupienia i koncentracji. Dobry plan nawodnienia organizmu powinien być integralną częścią przygotowania do zawodów, zwłaszcza, kiedy zawody są długie
i rozgrywają się w wysokiej temperaturze. Pamiętaj o potrzebie picia przed, w trakcie i po wysiłku. Do zawodów przystąp dobrze nawodniony i uzupełniaj straty wody w trakcie. Jednym z efektów ubocznych odwodnienia są problemy żołądkowe. Niektórzy zawodnicy odczuwający dolegliwości żołądkowe po wypiciu płynów obwiniają za to właśnie spożywanie napojów. Prawdziwy powodem problemów jest jednak wcześniejsze odwodnienie.
Rady: picie w trakcie zawodów.
– w krótkich zawodach niepotrzebne jest picie w trakcie, jeśli jednak potrzebujesz
występować kilka razy w jednym bloku, wskazane jest nawodnienie po starcie,
– w dłuższych konkurencjach należy popijać w trakcie ich trwania,
– naucz się mieć pojemnik z piciem zawsze w ręce,
– popijaj zawsze małymi łykami w tempie 150-200 ml na 20 minut,
– napój pity w czasie wysiłku powinien być zimny i odświeżający.
W krótszych konkurencjach idealna jest woda.
Złota zasada numer cztery:
Węglowodany w trakcie zawodów pomogą ci dokończyć wysiłek.
Czasami starty doprowadzą cię do granic zasobów energii w twoim ciele, nawet, jeśli przed
zawodami napełniłeś ciało węglowodanami. Wypróbuj na treningach, jakie uzupełnienie jest
dla ciebie jak najskuteczniejsze.
Rady: jak pozyskać dodatkowe porcje węglowodanów na zawodach.
– Tradycyjnie wielu zawodników posiada ze sobą przekąski ( banany, kanapki, batony musli, czekolady). Jednak jedzenie stałych przekąsek w trakcie zawodów może spowodować niestrawności. Ponadto zawartość tłuszczu lub błonnika może nie być właściwa w trakcie startu. Stałe przekąski są jednak wygodniejsze do przenoszenia i przechowywania niż płynne. Mogą posłużyć w długich zawodach, jako sposób zabicia głodu. W większości wypadków najefektywniejszym sposobem na dostarczenie szybkich węglowodanów są napoje węglowodanowe wypijane w trakcie zawodów, tak samo w zapobieganiu odwodnienia
i uzupełnianiu płynów. Drinki sportowe są specjalnie zaprojektowane przez naukowców, aby spełnić swoją funkcję. Węglowodanów powinno być 6 – 7 % ( 6 – 7 gramów na 100 ml). Na przykład: 500 – 800 ml wypitego płynu w godzinę powinno zapewnić 30 – 55 gram węglowodanów. Mała zawartość sody przyśpiesza tempo wchłaniania i szybkość nawodnienia. Bardzo dobre są tutaj soki owocowe rozwodnione w proporcji 10 – 12 %. Opracuj sobie właściwy plan spożywania napojów w trakcie zawodów.
Pływaj z głową. Zawsze znajdzie się coś nad czym możesz popracować – ułożenie ciała, nawroty czy pociągnięcie. Skup się na najdrobniejszych elementach i unikaj bezmyślnego pływania.
Nogi pod wodą. Często pływanie pod wodą nazywane jest piątym stylem. Pracuj nad swoją tajną bronią.
Pracuj nad strategią. Czasem wystarczy zmienić jedną rzecz aby wszystko poszło jak po maśle. Analizuj swoje wyścigi. Zacząłeś za szybko czy za wolno? Co z nogami?
Zrelaksuj się przed wyścigiem. Nie kładź na sobie dużej odpowiedzialności. Baw się pływaniem. Nie martw się rzeczami nad którymi nie masz kontroli. Skup się tylko na tym co możesz kontrolować. Skup się na sobie.
Pamiętaj o dobrej rozgrzewce oraz rozpływaniu po wyścigu.
Rozmawiaj ze swoim trenerem. Przed i po wyścigu.
Nie bój się zmian. Jeśli twój trener radzi ci spróbować czegoś nowego, nie rób na przekór tylko dlatego że coś sprawdzało się w przeszłości.
Podpatrz najlepszych. Czasami podglądanie lepszych od siebie pozwala znaleźć cechy jakich Ci brakuje.
Ciało ludzkie jest niezwykłe. Jeżeli chodzi o cechy motoryczne, to mimo upływu lat i postępu technologicznego postępu nie udało się skonstruować doskonalszej maszyny. Pływanie jest świetnym przykładem wykorzystania wszystkich najlepszych cech naszego ciała. Angażuje praktycznie wszystkie układy począwszy od nerwowego
na mięśniowym kończąc. Od najmłodszych lat uczymy nasze ciało odruchów. Jedne z nich są uwarunkowane (np. obgryzanie paznokci lub wydzielanie śliny na skutek zapachu) inne nieuwarunkowane (mrugnięcie oka). Pływanie to nic innego jak nauka odruchów. Nasze ciało wyposażone jest w pamięć kinetyczną która sprawia,
że nasze ruchy na skutek wielokrotnych powtórzeń, po pewnym czasie wykonywane są bez udziału świadomości.
Kilka lat temu miałem przyjemność pływania pod okiem trenera Jacka Miciula (Korner Novita Z.Góra). Wychował znakomitych grzbiecistów. Jego treningi należą do najcięższych w Polsce. Kiedyś powiedział mi dlaczego podczas treningu tak „boli”. W przystępny sposób wytłumaczył mi na czym polega relacja między układem mięśniowo-nerwowym oraz systematycznością w pływaniu. Wszystko to na przykładzie fabryki cukierków:
Wyobraź sobie te baby pracujące w fabryce cukierków. Dzień w dzień, od 6 do 15 zawijają tysiące słodyczy w papierki. Nie mają maszyn, używają tylko palców. Nowe pracownice, nie mające doświadczenia po 2-3 dniach zwijają się z bólu. Nie czują palców u dłoni. Jednak po 2-3 tygodniach robią wszystko o wiele szybciej i sprawniej. W pewnym momencie dochodzą do wprawy i wykonują swoją pracę, bez bólu
z zamkniętymi oczami.
Łatwo doszukać analogii w powyższym przykładzie. Aby ciało zapamiętało ruch potrzeba wielu tysięcy powtórzeń. Po pewnym czasie nasze ciało adaptuje się do wysiłku przez co jesteś w stanie osiągnąć o wiele więcej. Pamiętaj o poprawnej technice cały czas. Unikaj bezmyślnego pływania, ponieważ Twoja technika kształtuje się przede wszystkim poprzez układ nerwowy i przez to jakie ruchy wykonuje Twoje ciało. Wszystkie
te procesy trwają latami. Dlatego też 30 latek który zaczął przygodę z pływaniem nigdy nie będzie drugim Phelpsem. Tak samo ciężko jest zmienić technikę u starszych pływaków. Reasumując, ciężko zmienić coś co robiło się nieprzerwanie latami.
Wracając do pamięci kinetycznej. Świetnym przykładem jest wyścig Otylii z Montrealu w 2005 roku. Otylia
w finale 200 motylkowym dotknęła ściany przy zakończeniu jedną ręką. Przez wpadkę sędziego udało jej się uniknąć dyskwalifikacji. Pytana po wyścigu, co się stało mówiła że nie pamięta. Prawdopodobnie to prawda. Otylia podczas treningu nauczyła się złego nawyku dotykania ściany jedną ręką. Jej ciało zapamiętało ten ruch
i podczas ostatnich metrów, kiedy jej ciało walczyło o przetrwanie a mięśnie kipiały od nadmiaru kwasu mlekowego, jej ramiona wykonały ruch podświadomie bo tak były nauczone.
Dlatego też tak ważna jest frekwencja podczas treningu. Im więcej opuścisz treningów tym dłużej będzie dochodził do najwyższej formy. Im więcej boli podczas treningów tym mniej będzie boleć podczas zawodów. Wiadomo, że nie przychodzi to z łatwością. Ktoś kiedyś powiedział, że najważniejsze dni w Twojej karierze pływackiej to te w których najbardziej Ci się nie chce. Decyzja zawsze należy do Ciebie.