Myśli samobójcze to sygnał ogromnego cierpienia, a nie „szukanie uwagi”. Rozmowa o nich nie zwiększa ryzyka – często jest pierwszym krokiem do pomocy.
Jeśli życie jest zagrożone – terazDzwoń pod 112 albo jedź na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Nie zostawiaj osoby w kryzysie samej.
Sygnały ostrzegawczeNa co zwrócić uwagę
- mówienie o śmierci, o tym, że „nie ma po co żyć” albo że jest się dla innych ciężarem,
- wycofanie się z kontaktów, rezygnacja z pasji, w tym z treningów,
- rozdawanie swoich rzeczy, żegnanie się, porządkowanie spraw,
- nagła zmiana nastroju – także pozorny spokój po okresie silnego przygnębienia,
- samookaleczenia, sięganie po alkohol lub inne substancje,
- wyszukiwanie w Internecie treści związanych ze śmiercią.
Jak reagowaćCo możesz zrobić
- Zapytaj wprost i spokojnie, czy myśli o odebraniu sobie życia. Wysłuchaj bez oceniania.
- Nie obiecuj zachowania tajemnicy – bezpieczeństwo jest ważniejsze.
- Nie zostawiaj osoby samej, jeśli zagrożenie jest bezpośrednie.
- Powiadom rodziców lub opiekunów, a w klubie – trenera.
- Pomóż skontaktować się ze specjalistą: lekarzem, psychologiem, poradnią zdrowia psychicznego.
- 116 111Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – całą dobę
- 800 12 12 12Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – całą dobę
- 116 123Telefon zaufania dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym
- 112Numer alarmowy
Materiał szkoleniowy: „Samobójstwo” (PDF, prezentacja). Strona ma charakter informacyjny i nie zastępuje pomocy specjalisty.