Standardy ochrony małoletnich

Standardy ochrony małoletnich w Toruńskim Międzyszkolnym Klubie Sportowym CHAMPIONS – wersja dla dzieci i młodzieży (skrócona). Mówią o tym, jak dbamy o Twoje bezpieczeństwo i co zrobić, gdy dzieje się coś złego.

Jeśli dzieje Ci się krzywda – powiedz o tym.Porozmawiaj z trenerem lub instruktorem, któremu ufasz, albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111 (całą dobę). W sytuacji zagrożenia życia dzwoń pod 112.

Rozdział IWprowadzenie

Naczelną i niepodważalną zasadą wszystkich działań podejmowanych przez pracowników Toruńskiego Międzyszkolnego Klubu Sportowego CHAMPIONS jest działanie dla dobra dziecka i w jego najlepszym interesie, poprzez wspieranie go w rozwoju i rozpoznawanie jego potrzeb. Mając na uwadze, że dziecko wymaga szczególnej opieki i troski, w tym właściwej ochrony przed krzywdzeniem, został stworzony niniejszy dokument. Jest on skierowany do pracowników Klubu, uczestników zajęć oraz rodziców. Dokument został zredagowany, by zyskać poczucie pewności, że nasz Klub zawsze będzie podejmował wszelkie możliwe działania, aby zapobiegać krzywdzeniu dzieci.

Ilekroć w procedurach jest mowa o:

Krzywdzeniu dziecka
należy przez to rozumieć każde zamierzone lub niezamierzone działanie oraz zaniechanie działań ze strony osoby dorosłej, które ujemnie wpływa na rozwój fizyczny lub psychiczny dziecka (definicja WHO). Krzywdzenie dzieci to też bezczynność społeczeństwa lub instytucji, a także rezultat takiej bezczynności, który ogranicza równe prawa dzieci i zakłóca ich optymalny rozwój. Można wyróżnić następujące wymiary zjawiska krzywdzenia dziecka:
  • przemoc psychiczna – przymus, groźby, obrażanie, wyzywanie, krytykowanie, straszenie, szantażowanie, krzyczenie, wyśmiewanie, lekceważenie, karanie ciszą/milczeniem, izolacja itd.;
  • przemoc fizyczna – szarpanie, kopanie, popychanie, policzkowanie, przypalanie papierosem, bicie ręką lub przy użyciu przedmiotów, klaps, stosowanie nadmiernej siły przy przytrzymywaniu dziecka itd.;
  • przemoc seksualna – gwałt, wymuszanie pożycia seksualnego, wymuszanie nieakceptowanych zachowań seksualnych, przekraczanie granic fizyczności dziecka, dotyk bez zgody itd.;
  • przemoc ekonomiczna – unikanie płacenia alimentów, zakazywanie członkowi rodziny pracy lub edukacji w celu zdobycia zatrudnienia, przywłaszczanie do swoich celów wspólnych środków na utrzymanie rodziny itd.;
  • zaniedbanie – głodzenie, niedostarczanie odpowiedniej ilości jedzenia, nieodpowiednia higiena lub jej brak, niezgłaszanie się z dzieckiem do lekarza (gdy tego wymaga), brak leczenia mimo zaleceń lekarzy, niedopilnowanie w kwestii edukacji, brak zainteresowania tym, w jaki sposób dziecko spędza wolny czas, jakie ma zainteresowania, problemy oraz potrzeby;
  • alienacja rodzicielska – ograniczenie kontaktu i izolowanie dziecka od drugiego rodzica, odcinanie drugiego rodzica od informacji dotyczących dziecka, wymazywanie drugiego rodzica z życia dziecka, niszczenie zdjęć i pamiątek, przedstawianie drugiego rodzica w złym świetle, zakazywanie dziecku swobodnego mówienia i wyrażania miłości do drugiego rodzica;
  • cyberprzemoc – przemoc z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych. Podstawowe formy zjawiska to nękanie, straszenie, szantażowanie z użyciem sieci, publikowanie lub rozsyłanie ośmieszających, kompromitujących informacji, zdjęć, filmów z użyciem sieci oraz podszywanie się w sieci pod kogoś wbrew jego woli.
Przemocy domowej
należy przez to rozumieć jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie, wykorzystujące przewagę fizyczną, psychiczną lub ekonomiczną, naruszające prawa lub dobra osobiste osoby doznającej przemocy domowej, w szczególności:
  • narażające tę osobę na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia lub mienia,
  • naruszające jej godność, nietykalność cielesną lub wolność, w tym seksualną,
  • powodujące szkody na jej zdrowiu fizycznym lub psychicznym, wywołujące u tej osoby cierpienie lub krzywdę,
  • ograniczające lub pozbawiające tę osobę dostępu do środków finansowych lub możliwości podjęcia pracy lub uzyskania samodzielności finansowej,
  • istotnie naruszające prywatność tej osoby lub wzbudzające u niej poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia, w tym podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Rozdział IIZasady bezpiecznych relacji między małoletnim a personelem

Zachowania niedozwolone w komunikacji z małoletnimi

  • Pracownikowi nie wolno poniżać, zawstydzać, upokarzać, lekceważyć i obrażać dziecka.
  • Pracownikowi nie wolno ujawniać informacji wrażliwych dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci. Obejmuje to wizerunek dziecka, informacje o jego/jej sytuacji rodzinnej, ekonomicznej, medycznej, opiekuńczej i prawnej.
  • Pracownikowi nie wolno zachowywać się w obecności dzieci w sposób niestosowny. Obejmuje to używanie wulgarnych słów, gestów i żartów, czynienie obraźliwych uwag, nawiązywanie w wypowiedziach do aktywności bądź atrakcyjności seksualnej oraz wykorzystywanie wobec dziecka relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby).
  • Pracownikowi nie wolno używać języka agresywnego, ironicznego lub poniżającego, w szczególności w sytuacjach niepowodzeń.
  • Pracownikowi nie wolno naśmiewać się z dziecka i zachęcać do tego innych.
  • Pracownikowi nie wolno faworyzować dziecka w grupie tak, że niektóre dzieci czują się wykluczone.
  • Pracownik zobowiązany jest szanować prawa dziecka do wyrażania swojej odrębności w każdej sferze. Dotyczy to zarówno wyznania, jak i orientacji seksualnej, poglądów oraz wyglądu dziecka.
  • Pracownik zobowiązany jest szanować prawa dziecka do prywatności. Jeśli konieczne jest odstąpienie od zasady poufności, aby chronić dziecko, wyjaśnia mu to najszybciej, jak to możliwe.

Zachowania niedozwolone w kontaktach z małoletnimi

  • Pracownikowi nie wolno bić, szturchać, popychać ani w jakikolwiek sposób naruszać integralności fizycznej dziecka.
  • Pracownikowi nie wolno dotykać dziecka w sposób, który może być uznany za nieprzyzwoity lub niestosowny.
  • Pracownikowi nie wolno angażować się w takie aktywności jak łaskotanie, udawane walki z dziećmi czy brutalne zabawy fizyczne.
  • Podczas dłuższych niż jednodniowe wyjazdów, zawodów i wycieczek niedopuszczalne jest spanie pracownika z dzieckiem w jednym łóżku lub w jednym pokoju.

Rozdział IIIZasady bezpiecznych relacji dziecko – dziecko

Zachowania pożądane

  • Szanuj innych.
  • Rozmawiaj z szacunkiem.
  • Nie toleruj znęcania się.
  • Ogranicz wpływ negatywnych treści.
  • Wspieraj zdrowe granice.
  • Wspieraj pomoc dla ofiar.

Zachowania negatywne

  • Nie wolno Ci krzyczeć na koleżanki i kolegów, lekceważyć, obrażać, wyśmiewać, wykluczać z grupy.
  • Nie wolno Ci używać języka nienawiści ani tzw. hejtu.
  • Nie wolno Ci bić, szturchać, popychać ani w inny sposób naruszać nietykalności fizycznej koleżanki/kolegi ani używać jakiejkolwiek przemocy fizycznej.
  • Nie wolno Ci nagrywać ani rozpowszechniać wizerunku kolegi/koleżanki bez jego/jej wyraźnej zgody.
  • Nie wolno Ci wyrażać negatywnych, prześmiewczych komentarzy na temat zachowania, pracy, wyglądu kolegów/koleżanek.
  • Nie wolno Ci pożyczać rzeczy innych bez ich zgody.
  • Nie wolno Ci zabierać, ukrywać rzeczy innych osób.
  • Nie wolno Ci spożywać alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji ani zachęcać do ich spożycia kolegów/koleżanek.

Jeżeli będziesz świadkiem jakiegokolwiek z wyżej opisanych zachowań lub sytuacji ze strony innych dorosłych lub dzieci, zawsze poinformuj o tym trenera, instruktora lub innego pracownika Klubu.

Rozdział IVZasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do Internetu

  • Należy szanować prywatność innych – niedopuszczalne jest nagrywanie, fotografowanie czy udostępnianie informacji bez zgody zainteresowanych.
  • Użytkownicy są odpowiedzialni za swoje działania online. Należy unikać publikowania, udostępniania lub rozpowszechniania nieodpowiednich treści.
  • Należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa online. Nie należy udostępniać prywatnych danych, haseł oraz innych informacji.
  • Zakazuje się dostępu, publikowania i rozpowszechniania treści pornograficznych, nielegalnych, obraźliwych, dyskryminujących lub w inny sposób naruszających zasady etyki i prawa.
  • Zakazuje się wszelkich form cyberprzemocy, takich jak zastraszanie, szkalowanie czy atakowanie innych dzieci online.

Rozdział VZasady ochrony wizerunku i danych osobowych dzieci

Toruński Międzyszkolny Klub Sportowy CHAMPIONS zapewnia najwyższe standardy ochrony danych osobowych dzieci zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Klub, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.

  • Wykorzystanie, przetwarzanie i publikowanie zdjęć/nagrań zawierających wizerunki dzieci i osób dorosłych wymaga udzielenia zgody przez te osoby, w przypadku dzieci – przez ich rodziców.
  • Zdjęcia lub nagrania zawierające wizerunki dzieci nie powinny być udostępniane w mediach społecznościowych ani w serwisach otwartych, chyba że rodzice lub opiekunowie prawni tych dzieci wyrażą na to zgodę.
  • Przed publikacją zdjęcia/nagrania online zawsze warto sprawdzić ustawienia prywatności, aby upewnić się, kto będzie mógł uzyskać dostęp do wizerunku dziecka.

Rozdział VIŚcieżki postępowania, gdy doznajesz krzywdy – procedury interwencyjne w Klubie

Kliknij nazwę procedury, aby ją rozwinąć.

Znęcanie się, przemoc fizyczna, słowna, psychiczna stosowana wobec małoletniego
  1. Jeśli nie czujesz się bezpiecznie, powiedz o tym pracownikowi Klubu. Przedstaw mu sytuację; jeśli masz świadków przemocy stosowanej wobec Ciebie, poinformuj o tym pracownika. Poproś o reakcję, wsparcie i pomoc. Poinformuj także rodziców o tym, co Cię spotyka.
  2. Pracownik (trener, instruktor), do którego się zgłosiłeś, podejmie działania mające na celu wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. Działania te może podjąć we współpracy z rodzicami, jeśli wyrażą oni wolę uczestniczenia w postępowaniu wyjaśniającym.
  3. Klub bezzwłocznie podejmie działania mające na celu powstrzymanie i wyeliminowanie tego zjawiska. Obowiązkiem każdego pracownika Klubu, który zaobserwował fakt jakiejkolwiek przemocy czy agresji lub został o nim poinformowany, jest przerwanie tego zachowania.
  4. Po wyjaśnieniu okoliczności i ustaleniu rodzaju zachowań przemocowych wobec Ciebie oraz wysłuchaniu wyjaśnień sprawcy/sprawców przemocy pracownik (trener, instruktor) podejmie stosowne działania.
  5. Wobec dziecka przejawiającego zachowania agresywne stosuje się określone konsekwencje przewidziane w statucie Klubu.
  6. Jeśli sytuacja nie ulegnie zmianie i w dalszym ciągu ktoś będzie się nad Tobą znęcał, ponownie poinformuj o tym pracownika Klubu (trenera, instruktora) oraz swoich rodziców. Wspólnie z pracownikiem Klubu i rodzicami możesz też przedstawić sprawę Prezesowi Klubu, który zastosuje kolejne, przewidziane prawem konsekwencje wobec sprawcy/sprawców przemocy.
  7. W przypadku poważnego naruszenia nietykalności osobistej Prezes Klubu zgłasza sprawę agresji fizycznej na policję w celu wyciągnięcia konsekwencji prawnych wobec agresora.
Celowe niszczenie lub kradzież rzeczy małoletniego
  1. Zgłoś zdarzenie kradzieży lub zniszczenia Twoich rzeczy pracownikowi (trenerowi, instruktorowi) – przedstaw mu, kiedy, gdzie i w jakich okolicznościach to się stało. Poinformuj o ewentualnych świadkach zdarzenia.
  2. Powiedz o tym zdarzeniu swoim rodzicom.
  3. Pracownik (trener, instruktor) informuje rodziców oraz Prezesa Klubu o zaistniałym zdarzeniu.
  4. Pracownik (trener, instruktor) przeprowadza rozmowę ze świadkami – jeśli tacy są wskazani.
  5. Jeżeli sprawca celowego zniszczenia lub kradzieży Twojej rzeczy został ustalony lub wskazany, Klub informuje o tym jego rodziców.
  6. Klub, zgodnie ze swoim statutem, stosuje wobec sprawcy czynu środki dyscyplinujące. Zobowiązuje też sprawcę do oddania Ci skradzionej rzeczy lub – w uzgodnieniu z jego rodzicami – do ewentualnego pokrycia kosztów skradzionej lub zniszczonej rzeczy.
  7. Jeśli w wyniku postępowania wyjaśniającego nie jest możliwe ustalenie sprawcy kradzieży, Klub poinformuje Twoich rodziców o kradzieży lub zniszczeniu należącej do Ciebie rzeczy oraz przekaże rodzicom informację o możliwości zgłoszenia tego faktu policji.
Przemoc domowa stosowana wobec małoletniego
  1. Możesz ujawnić pracownikowi Klubu, do którego masz zaufanie, że dzieje Ci się krzywda, i poprosić go o pomoc w tej trudnej dla Ciebie sytuacji. Może też się zdarzyć, że pracownik (trener, instruktor), obserwując Cię, podejrzewa, że jesteś krzywdzony, chociaż mu tego nie zgłosiłeś. W tej sytuacji pracownik przeprowadza rozmowę z Tobą oraz Twoimi rodzicami w celu zweryfikowania podejrzeń.
  2. Po uzyskaniu informacji od Ciebie pracownik (trener, instruktor) podejmie interwencję w Twojej sprawie: zbierze od Ciebie informacje na temat krzywdy, której doświadczyłeś – ustali jej formy i okoliczności. Rozmowa z Tobą będzie podstawą do oceny stopnia zagrożenia Twojego bezpieczeństwa. Pamiętaj, że możesz opowiadać o tym, co się wydarzyło, swobodnie – opowiedz o zachowaniu sprawcy i swoich odczuciach. Nie musi być zachowana kolejność wydarzeń. Pracownicy dadzą Ci czas na wypowiedzenie się i nie będą Cię poprawiać. Żeby uzyskać jak najwięcej informacji, mogą Ci zadać dodatkowe pytania.
  3. W przypadku uzyskania informacji o krzywdzeniu Ciebie lub potwierdzenia się podejrzeń, że jesteś krzywdzony, pracownik zgłasza problem Prezesowi Klubu.
  4. Wspólnie z Twoimi rodzicami (lub jednym z nich – tym, który Cię nie krzywdzi) pracownik wraz z Prezesem planują konkretne działania zapewniające Ci ochronę.
  5. Gdyby zaplanowane przez Klub działania nie były wystarczające do zapewnienia Ci pomocy, której potrzebujesz, Klub nawiązuje współpracę z instytucjami pomocowymi, np. dzielnicowym, specjalistą ds. nieletnich, pracownikiem socjalnym.
  6. W sytuacjach bezpośrednio zagrażających Twojemu zdrowiu lub życiu Klub powiadamia policję lub prokuraturę rejonową.
Pamiętaj!Każde zachowanie o charakterze przemocowym, również seksualnym, wobec osoby małoletniej jest przestępstwem. Klub ma obowiązek zgłosić sprawę wykorzystywania seksualnego osoby małoletniej na policję.
Nierówne traktowanie – dyskryminacja małoletniego
  1. Porozmawiaj z pracownikiem, któremu ufasz – opowiedz szczerze o tym, czego, z jakiego powodu i od kogo doświadczyłeś. To trudna dla Ciebie sytuacja, więc nie obawiaj się poprosić pracownika (trenera, instruktora) o pomoc i interwencję w tej sprawie.
  2. Poinformuj także swoich rodziców o całej sytuacji, przedstaw im wszystkie okoliczności zdarzenia.
  3. Twoi rodzice i Ty możecie zwrócić się o pomoc także do organizacji pozarządowych zajmujących się problematyką praw dziecka/praw człowieka.
  4. W przypadku nieotrzymania pomocy ze strony Klubu Twoi rodzice mogą zgłosić sprawę do Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka.
  5. Klub podejmuje działania wyjaśniające okoliczności zdarzenia, zmierzające do określenia jego znaczenia dla Ciebie oraz ustalenia sprawcy/sprawców.
  6. Po ustaleniu sprawców Klub poinformuje o tym ich rodziców.
  7. Klub, po wysłuchaniu sprawcy, uwzględniając wagę czynu oraz motywację sprawcy do popełnienia takiego czynu, zastosuje określone w statucie środki dyscyplinujące sprawcę. Poinformuje o nich rodziców sprawcy.
Cyberprzemoc, nawiązywanie przez małoletniego niebezpiecznych kontaktów w Internecie
  1. Postaraj się zabezpieczyć dowody przemocy w sieci stosowanej wobec Ciebie.
  2. Zgłoś ten fakt pracownikowi (trenerowi, instruktorowi).
  3. Pracownik wysłucha Cię i przeanalizuje dowody, które dostarczysz. Jeśli będziesz mieć kłopot z zabezpieczeniem dowodów w sieci, pracownik poprosi o pomoc specjalistę.
  4. Jeśli masz świadków doświadczanej przez Ciebie cyberprzemocy, powiedz o nich pracownikowi (trenerowi, instruktorowi). Identyfikacja sprawcy często jest możliwa dzięki zebranym materiałom – wynikom rozmów z osobą zgłaszającą, z ofiarą cyberprzemocy, analizie zebranych dowodów z sieci.
  5. Pracownik (trener, instruktor) wspólnie z Tobą oceni, czy zdarzenie wyczerpuje znamiona cyberprzemocy, czy jest np. niezbyt udanym żartem.
  6. Po dokonaniu analizy dowodów i ustaleniu okoliczności cyberprzemocy pracownik podejmie działania mające na celu ustalenie sprawcy. Wobec sprawcy cyberprzemocy będą zastosowane określone w statucie środki dyscyplinujące.
  7. Pracownik może też poinformować o zdarzeniu cyberprzemocy Twoich rodziców lub nawet policję – decyzję w tej sprawie podejmie wspólnie z Tobą, rodzicami i Prezesem Klubu.
Krzywdzenie dziecka w Klubie przez pracownika
  1. Osoba podejrzewająca krzywdzenie dziecka przez pracownika Klubu zgłasza problem Prezesowi Klubu.
  2. Prezes Klubu zapoznaje się z okolicznościami zdarzenia, prowadzi rozmowę wyjaśniającą z pracownikiem Klubu podejrzanym o krzywdzenie, z dzieckiem i jego rodzicami.
  3. Prezes odsuwa pracownika od bezpośredniej pracy z dziećmi do czasu wyjaśnienia zdarzenia.
  4. Wszystkie czynności dokumentowane są protokołem, który składa się z wyjaśnień uczestników postępowania.

Rozdział VIIWażne telefony i adresy

  • 116 111Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) – całą dobę, 7 dni w tygodniu
  • 800 12 12 12Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka – całą dobę, 7 dni w tygodniu
  • 800 120 002Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” – całą dobę; e-mail: niebieskalinia@niebieskalinia.info
  • +48 222 309 900Linia Pomocy Pokrzywdzonym – całą dobę, także po angielsku, rosyjsku i ukraińsku
  • 22 668 70 00„Niebieska Linia” Instytutu Psychologii Zdrowia; również 116 123 – całą dobę
  • 800 100 100Telefon dla rodziców (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) – pon.–pt. 12:00–15:00
  • 888 88 33 88Fundacja Feminoteka – telefon przeciwprzemocowy dla kobiet – pon.–pt. 11:00–19:00
  • 800 107 777Centrum Praw Kobiet – telefon interwencyjny całą dobę (po połączeniu wybierz 1, a potem 3)
  • 800 120 148Anonimowa Policyjna Linia Specjalna „Zatrzymaj Przemoc” – bezpłatna, całą dobę
  • 112Numer alarmowy – gdy zagrożone jest czyjeś życie lub zdrowie

Więcej numerów pomocowych znajdziesz na stronie Telefony zaufania.

Toruński Międzyszkolny Klub Sportowy CHAMPIONS, ul. Stawisińskiego 5C/40, 87-100 Toruń. Standardy ochrony małoletnich – wersja dla małoletnich (skrócona). Zobacz oryginalny dokument.